opname

EERSTE HULP by Romi Tweebeeke

Afgelopen week besteedde ik uren op de eerste hulp van een ziekenhuis. Niet voor mijn werk maar voor de zorgen om een goede vriendin. Ik kroop even in de rol van mantelzorger en hield hierbij mijn ogen en oren open. De omgeving is kil, alles gaat snel, behalve de tijd. Het is overduidelijk dat niemand hier wil zijn. De ruimtes worden gescheiden door witte gordijnen waar gekke ondefinieerbare vlekken in zitten. Onbewust luister ik naar de gesprekken van de mensen naast ons. Ik kan ze niet zien, maar wel visualiseren.

Read More